Gameverhaal · NexWave Games
Def Jam: Fight for NY — hoe rappers de hoofdrol kregen in een vechtgame
Een bekende rapper in een sportgame klinkt als een gastoptreden. Def Jam: Fight for NY bouwde een heel vechtspel rond hiphopartiesten, kleding, muziek en de strijd om aanzien. Het resultaat verscheen in 2004 voor PlayStation 2, Xbox en GameCube. De aantrekkingskracht zit in de samenhang: je herkent gezichten en geluiden, maar moet ondertussen leren hoe je overeind blijft in een gevecht waarin de omgeving meetelt.
De artiesten bepalen de sfeer
EA en Def Jam brachten onder meer Snoop Dogg, Method Man, Redman, Ludacris en Lil’ Kim samen in de game. De personages bewegen zich in een overdreven misdaadverhaal rond de hiphopwereld van New York. Het gaat om fictieve rollen en gevechten, geen realistische weergave van het leven van de artiesten.
Dat onderscheid maakt de opzet begrijpelijk. Bekende gezichten worden onderdeel van een uitgesproken spelwereld, zoals een acteur een rol krijgt in een actiefilm. Voor een muziekliefhebber kan herkenning een reden zijn om te beginnen. Tijdens het spelen moet de vechtgame vervolgens op eigen kracht interessant blijven.
Een eigen vechter met een eigen uitstraling
De mogelijkheid om een personage samen te stellen past bij die nadruk op identiteit. Kleding en sieraden krijgen zichtbaar ruimte, met merken die ook buiten het spel bestonden. Volgens het oorspronkelijke uitgavebericht werkte de game onder meer met Ecko, Phat Farm en Rocawear. Zo krijgt het uiterlijk een herkenbare plaats binnen de wereld.
Het plezier zit niet uitsluitend in de vraag welk shirt je aantrekt. Je bouwt een figuur op die je vervolgens in steeds andere situaties gebruikt. Dat maakt de voortgang persoonlijker dan een losse reeks wedstrijden. Tegelijk blijft de opsmuk bewust groter en spectaculairder dan het dagelijks leven.
De vechtstijl is meer dan een animatie
Fight for NY werkt met vijf basisstijlen: straatvechten, kickboksen, martial arts, worstelen en submission fighting. Die geven verschillende mogelijkheden om druk te zetten, vast te pakken en een gevecht af te maken. De oorspronkelijke spelinformatie benadrukt bovendien de mogelijkheid om stijlen te combineren.
Voor een eerste speelsessie is het zinvol om een paar bewegingen goed te begrijpen. Let op je positie, wissel aanvallen af en ontdek wanneer een tegenstander een voorspelbare poging kan beantwoorden. De drukte op het scherm kan verleiden tot willekeurig knoppen indrukken, terwijl de verschillen tussen je opties juist het interessante deel vormen.
De omgeving doet mee
De arena’s zijn onderdeel van de gevechten. Het oorspronkelijke EA-uitgavebericht noemt interactieve locaties en voorwerpen die tijdens een confrontatie gebruikt kunnen worden. Daardoor voelt een gevecht anders wanneer je tegen de rand wordt gedrongen. De plek waar je staat heeft gevolgen voor wat er daarna mogelijk is.
Dat geeft de game een bruikbaar kijkpunt voor een avond opnieuw spelen: probeer niet alleen te winnen, maar onderzoek hoe een locatie het duel beïnvloedt. Een goede beslissing kan gaan over afstand, richting of het benutten van een opening. De herkenbare artiest op het scherm wordt dan één onderdeel van een veel bredere vechtpartij.
Een opvallend document van zijn tijd
De kleding, presentatie en soundtrack maken Fight for NY ook interessant als momentopname van hiphop in games. Je hoeft geen verzamelaar van iedere uitgave te zijn om daar plezier aan te beleven. Een paar bekende namen kunnen genoeg zijn om de wereld in te stappen en minder vertrouwde artiesten of nummers op te merken.
Bij een tweedehands exemplaar is de oorspronkelijke consoleversie van belang. Def Jam: Fight for NY en de PSP-uitgave The Takeover zijn verschillende producten. Kijk daarom naar de volledige titel, het platform en de inhoud van de aanbieding wanneer je juist deze console-uitgave zoekt.